امروز مشغول تحقیقات برای دستکاری SharePoint بودم. قرار بود که تعداد زیادی سایت (یا وب) ساخته شود. اولین راه‌حلی که به ذهن می‌رسه ساختن الگو (واقعاً فارسی ِ Template همینه ؟) از یک سایت و ساختن بقیه از روی آن است. اما Requirement هایی وجود دارد که استفاده از Code برای این کار را الزامی می‌کند. مهمترین مورد این است قسمت‌هایی از یک سایت باید بر طبق Business Logic با دیگری فرق داشته باشند. اصلاً همین فرق داشتن باعث می‌شود که راه‌حل استفاده از الگو به تنهایی ناکارمد باشد. در نظر گرفتن تغییرات احتمالی در آینده هم دلیل دیگری ست که یک “برنامه” برای دستکاری چندصد سایت SharePoint داشته باشیم. فقط حساب کنید یک عامل انسانی که حتی حقوقش را هم به موقغ گرفته باشد ممکن است یک درصد خطا داشته باشد. درصورت استفاده از این عامل ما حتماً چند سایت معیوب خواهیم داشت.

 

روش‌های پیش ِرو برای این کار استفاده از Web Services  و API است. با نگاهی مختصر به مستندات SharePoint در‌می‌یابیم که توابع API چندین و چند برابر Web Services هستند! با این توابع ما می‌توانیم:

• یک سایت بسازیم
• اعضای آن را از یک فهرست به آن اضافه کنیم.
• مجوزهای مربوطه را طبق منطق خاصی اعطا کنیم.
• صفحات مورد نیاز را بسازیم.
• Web Part های دلخواه با تنظیمات مناسب را به آن اضافه کنیم.
• List بسازیم و اسنادی را در آن بارگذاری کنیم.
• Item های List ها را بخوانیم و ویرایش کنیم.
• …

 SharePoint اصولاً بستر مناسبی است برای سیستم‌های یکپارچه تحت وب، هر کاری می‍توان با آن انجام داد!